به پیشواز سال 1400

نویسنده: 
معمارنت
به پیشواز سال 1400

به پیشواز سال 1400
در جدال یاس و ماندگاری پادزهر امید
سال رفته هم طی شد.
در نفس‌های آخر قرنی پر از فراز و نشیب
زیر سایه ابرهای خوف و رجا
در هول چیستی جنس نوزادِ این دوران
بر آینه، هفت سینِ سیب و سنبل و سبزه می‌چینم
به نیت آن‌که روزگار نو
سال حال خوب، برای درک شأن آدمیان
سال شستن چشم، برای دیدن رنگ‌های رنگین‌کمان
سال گفت‌وگو در باغ، برای حرس‌های بنیادین
سال سرودهای بی لکنت
سال بر صدر نشستن خِرَد باشد .
 

روز نو، سال نو، بهار نو، مبارک‌باد.

معمارنت:   سال 1399، آخرین سال قرن هم با همة فراز و نشیب‌هایش طی شد. سالی که در موج اول همه‌گیری کرونا آغاز و در هول موج چهارم آن به پایان رسید. سالی که گذشت افزون بر کرونا، سال تداوم تحریم‌ها و شرایط نابه‌سامان مدیریت امور بود. تداوم فشار اقتصادی به‌ویژه برای لایه‌های میانه به پایین، بقاء آنان را نشانه رفته و نه‌تنها برای آنان، که حتی برای لایه‌های بالاتر نیز منحنی امید به زندگی را نزولی کرده است.
جامعه معماران، شهرسازان، معماران داخلی، مرمت‌گران، هنرمندان، جامعه‌شناسان و دیگر رشته‌هایی که با وجوه مختلف زندگی انسان ایرانی درگیرند نیز درگیر همین فضای واقعاً موجود هستند. فشارهای طاقت‌فرسا برای حفظ نهادهای مطالعاتی، برنامه ریزی، طراحی، اجرایی و صنفی، این نهادها را برای رعایت استانداردهای حرفه‌ای و اخلاقی در لبة پرتگاه قرار داده است.
حفظ منافع عمومی درازمدت جامعه، خواست‌های غیر حرفه‌ای مدیریت‌های عمومی و خصوصی، اشاعة روابط ناسالم، رقابت‌های غیرشفاف در ارجاع کار، نیاز به کفش‌های پولادین برای دریافت مطالبات و غیره، سبب شده تا آموزش و حفظ نیروهای حرفه‌ای مخدوش شده و به‌ویژه برای گروه‌هایی که هنوز به اصولی حرفه‌ای و اجتماعی پای‌بندند، بقاء هرروز سخت‌تر شود.
در چنین شرایطی جامعه مهندسی و فرهیختگان جامعه برای گذار از این دوره نیازمند بازخوانی تجربة تاریخی ارزش‌مند انسان ایرانی برای انطباق خلاق با اصول حرفه‌ای، اخلاقی و اجتماعی است. منحنی امید به زندگی با یأس و انفعال بالا نمی‌رود. ایجاد جزیره‌هایی برای ساخت زیربناهای جامعه بر اساس بهبود زندگی انسانی امری ممکن اما صبر و پشتکار و تلاش می‌طلبد. در محیط‌های حرفه‌ای برای مقاومت در برابر اصول غیر حرفه‌ای و به اشتراک‌گذاری تجربه‌های هرچند کوچک، می‌توان برای بقاء استانداردها کوشید. برابری در توزیع مشکلات و گفت‌وگوی افقی برای رفع مشکلات در ساختار نهادهای حرفه‌ای، می‌تواند تاب‌آوری و همبستگی نهادها را افزایش دهد.
معمارنت از همه فرهیختگان رشته های معماری، شهر، میراث فرهنگی، هنر، جامعه شناسی، فلسفه و دیگر رشته‌های مرتبط تقاضا دارد که با ارسال پژوهش‌ها، مقالات، روایت‌ها و آثار خود به تداوم اهداف معمارنت یاری رسانند.
در پایان یادی کنیم از همه کسانی که در سال 1399 از میان ما رفتند. عزیزانی همچون امیرعلی سردار افخمی، سید محسن حبیبی، فرهاد احمدی، جواد اکبری، حسن متقی، منوچهر ایرانپور، رافائل جهانس، منوچهر طیاب، خسرو سینایی، علی اصغر شعرباف، ابوالفضل عبیدی، محسن شیخ الاسلامی، محمد حسن(کیا)مومنی، وحید آذرنژاد  و . . . .
یادشان گرامی باد.

 

 

video: 
منابع: 

دانشجویان معماری زاهدان در محله شیرآباد - معمارنت