![](http://memarnet.com/sites/default/files/architecture_pic/ayineshahrvandi_0.jpeg)
شهر ایرانی جایگاه انسانهایی است غریب. به جز در خانه و محل کار، تک و توکی از هم محلیها در حد سلام و علیک و چند آشنا و دوست که در محلههای دیگر ساکناند و ممکن است سال اندر سال نبینیشان، آشنایی به چشمت نمیخورد. در طول روز، همین که از در خانه پایت را بیرون میگذاری، فقط با آدمهای غریبه سروکار داری. رو در رویی دوباره هر انسان با انسانی دیگر در فضاهای عمومی شهرهای کشور، احتمالی است، که در صورت وقوع، تعجب برانگیز خواهد بود.