![](http://memarnet.com/sites/default/files/architecture_pic/pamela_0.png)
مترجم: رویا منجم
در پایان سده ی نوزدهم، گروهی از روشنفکران اصطلاح طلب ایرانی دست به انتقاد از کارآیی فرمانروایی سلسله ی قاجار (۱۱۷۴ ـ ۱۳۰۴) زدند. پس از کشتن ناصرالدین شاه در ۱۲۷۵، به دلیل گسترش مدارس مدرن و رشد مطبوعات با مضامینی از یافته های جغرافیایی و ناسازگاری های سیاسی گرفته تا پیشرفت های علمی و رمان های ماجراجویانه، ایران دوران ناگزیر تازه ای را به خود دید.
این راه های آموزشی پنجره هایی را به سوی دنیایی فراسوی ایران به روی ایرانیان گشود. انقلاب مشروطه ۱285 مجلس را به نوشتن پیش نویس قوانینی کشانید که کنترل تمرکزیافته تری را پیاده کند، اما آشوب جنگ جهانی اول ترمزی به اصلاحات زد و اصلاحات زیرساختاری که منظر شهرها و محله های آنرا تغییر دهد تا زمان بنیان گذاری سلسله ی تازه ی پهلوی به دست رضا شاه پیش برده نشد.
ادامه مطلب در فایل زیر...